عشقی که به خاکستر تبدیل شد در افق مکزیکوسیتی، دو کوه بلند دیده می‌شوند. یکی همیشه دود از قله‌اش بلند است. دیگری خاموش و آرام، شبیه زنی که به پشت خوابیده. این دو، پوپوکاتپتل (Popocatépetl) و ایستاچیواتل (Iztaccíhuatl) هستند. دو آتشفشان، دو عاشق، دو اسطوره. می‌گویند روزگاری این دو، انسان بودند. عاشق هم شدند. اما تقدیر بد، آنها را از هم جدا کرد. حالا یکی همیشه آتش دارد، از فراق. دیگری خاموش است، در خواب ابدی. در این پست، داستان این دو عاشق را می‌خوانید. داستانی که مکزیکی‌ها نسل به نسل برای بچه‌هایشان تعریف کرده‌اند. پوپوکاتپتل کیست؟ پوپوکاتپتل یعنی “کوه دودکن” به زبان ناهواتل. دومین قله بلند مکزیک است با…

شهری که خدایان ساختند در ۵۰ کیلومتری شمال شرقی مکزیکوسیتی، جایی در میان دره‌ای وسیع، شهری باستانی خوابیده که هیچ‌کس نمی‌داند چه کسی ساخته و چرا رها شده. تئوتیواکان، به معنای “جایی که انسان‌ها خدا می‌شوند” یا “شهر خدایان”، یکی از شگفت‌انگیزترین تمدن‌های پیشاکلمبی است. آزتک‌ها وقتی به این منطقه رسیدند، با شهر خالی از سکنه اما عظیمی روبرو شدند. آن‌قدر تحت تأثیر قرار گرفتند که باور کردند این شهر را خدایان ساخته‌اند. نام امروزی‌اش را هم آنها گذاشتند. تئوتیواکان روزگاری یکی از بزرگ‌ترین شهرهای جهان بود. با جمعیتی نزدیک به ۲۰۰ هزار نفر در دوران اوجش، از بسیاری از شهرهای اروپای آن زمان بزرگ‌تر بود. رم باستان و تئوتیواکان،…

شهری که مجله‌ها عاشقش هستند تا حالا شده یه شهر چند سال پیاپی از طرف مجله‌های معتبر دنیا به عنوان «بهترین شهر کوچک جهان» انتخاب بشه؟ سن میگل د آلنده (San Miguel de Allende) دقیقاً همین شهر است. در قلب مکزیک، جایی که رنگ‌ها زنده‌اند، دیوارها حرف می‌زنند و هنر از هر سوراخ سنبه‌ای بیرون می‌زند. Travel+ Leisure چند سال پیاپی این شهر را بهترین شهر کوچک دنیا نامیده و یونسکو سال ۲۰۰۸ کل مرکز تاریخی‌اش را به عنوان میراث جهانی ثبت کرده است . اما چه چیزی سن میگل را اینقدر خاص کرده؟ چرا نقاش‌ها، نویسنده‌ها و هنرمندها از سراسر دنیا به اینجا کوچ می‌کنند؟ بیایید با هم بگردیم…