دو مکزیکی که دنیا را فتح کردند
مکزیک را بیشتر با تاکو و تکیلا میشناسیم، اما این کشور در ورزش هم حرفهای زیادی برای گفتن دارد. دو نام در دو رشته متفاوت، سالهاست که پرچم مکزیک را در جهان بالا نگه داشتهاند: سرجیو پرز در فرمول یک و خولیو سزار چاوز در بوکس.
یکی با سرعت، دیگری با مشت. اما هر دو با قلب.
سرجیو پرز؛ مردی که ماشین را میرقصاند
از گوادالاخارا تا قهرمانی جهان
سرجیو پرز مندوزا، ملقب به چکو، ۲۶ ژانویه ۱۹۹۰ در گوادالاخارا، دومین شهر بزرگ مکزیک به دنیا آمد. از همان کودکی معلوم بود دیوانه سرعت است.
پرز کارش را از ردههای پایین شروع کرد. فورد لیگ مکزیک، سپس فرمول ۳ بریتانیا و در نهایت GP۲. هر جا رفت، درخشید.
ورود به فرمول یک
سال ۲۰۱۱، تیم زائوبر به او اعتماد کرد و سرجیو پرز وارد بزرگترین سطح اتومبیلرانی جهان شد. ۱۹ سال بیشتر نداشت. جوانترین راننده آن فصل.
اولین فصل را خوب تمام کرد. اما سال ۲۰۱۲ بود که همه فهمیدند با یک پدیده روبرویند. در مالزی دوم شد، در کانادا سوم. آن سال، ۳ بار روی سکو رفت.
روزهای سخت
پرز چند سال بین تیمها سرگردان بود. مکلارن، فورس ایندیا، ریسینگ پوینت. هر جا رفت، نتیجه گرفت اما نه آنطور که باید. تا اینکه…
رویا به حقیقت پیوست
سال ۲۰۲۱، ردبول او را خرید. تیمی که قهرمانیهایش با فتل و فرسـتپن زبانزد بود. پرز کنار ماکس فرستپن، بهترین راننده حال حاضر جهان، قرار گرفت.
سال اول را با دو برد تمام کرد. آذربایجان و ابوظبی. اما سال ۲۰۲۲، نقطه اوجش بود. در موناکو، سختترین و لوکسیترین پیست دنیا، اول شد. اسمش در تاریخ فرمول یک ماندگار شد.
چرا پرز محبوب است؟
چند دلیل دارد:
- اول، سبک رانندگی. پرز جسور است. از ریسک نمیترسد. توی پیچهای سخت، پایش را روی گاز نگه میدارد جایی که بقیه ترمز میکنند.
- دوم، مدیریت لاستیک. فرمول یک یعنی مدیریت لاستیک. پرز در این کار استاد است. میتواند با لاستیکهای کهنه، ماشین را آنقدر سریع براند که رقبا با لاستیک نو هم به او نرسند.
- سوم، فروتنی. پرز پولدار است، معروف است، اما ساده است. با مردم گرم میگیرد. برای مکزیک، او فقط یک راننده نیست. او چکو است. پسر مکزیک.
خولیو سزار چاوز؛ مشتی که تاریخ ساخت
از سیوداد اوبرگون تا تالار مشاهیر
خولیو سزار چاوز گونزالس، متولد ۱۲ جولای ۱۹۶۲ در ایالت سونورا. جایی در شمال مکزیک، نزدیک مرز آمریکا. منطقهای که مردمانش به سختی و جنگندگی معروفند.
چاوز از ۱۷ سالگی بوکس را حرفهای شروع کرد. تا ۲۰ سالگی، همه حریفانش را ناکاوت کرده بود.
رکوردی که باورنکردنی است
خولیو سزار چاوز در طول دوران قهرمانیاش ۱۰۷ مبارزه انجام داد که ۱۰۵ بار برد و فقط ۲ بار باخت. از این ۱۰۵ برد، ۸۲ بار با ناکاوت بود.
یعنی نزدیک به ۸۰ درصد پیروزیهایش با ضربه فنی. آماری که کمتر کسی در تاریخ بوکس دارد.
سه وزن، سه قهرمانی
چاوز در سه وزن مختلف قهرمان جهان شد:
- فوقسبک (۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷)
- سبک (۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹)
- سبکوزن (۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴)
او ۶ بار از کمربندهایش دفاع کرد. رکوردی که تا سالها دستنیافتنی ماند.
معروفترین مبارزه
شاید معروفترین مبارزه چاوز، دیدارش با میکل وردون در سال ۱۹۹۰ بود. چاوز در راند دوازدهم، با یک ضربه وحشتناک، وردون را ناکاوت کرد. آن مبارزه هنوز هم در لیست بهترین مبارزات تاریخ بوکس قرار دارد.
شخصیت بیرون از رینگ
چاوز فقط در رینگ نمیجنگید. بیرون از رینگ هم برای مردم مکزیک میجنگید. کمک به فقرا، حضور در مراسم خیریه، حرف زدن با مردم عادی. او صدای مردم بود.
مقایسه دو نسل
| خولیو سزار چاوز | سرجیو پرز | ویژگی |
| ۱۹۶۲ | ۱۹۹۰ | تولد |
| بوکس | فرمول یک | رشته |
| ناکاوتهای تاریخی | سبک رانندگی جسورانه | شهرت |
| César del Boxeo | چکو | القاب |
| مبارزه با وردون ۱۹۹۰ | قهرمانی در موناکو ۲۰۲۲ | بهترین لحظه |
| فروتنی و ارتباط با مردم | فروتنی و ارتباط با مردم | ویژگی مشترک |
🇲🇽 چرا این دو برای مکزیک مهمند؟
پرز و چاوز، هر دو از دل مردم آمدند. پدر پرز فروشنده بود. چاوز در خانوادهای فقیر بزرگ شد. اما با استعداد و کار سخت، به بالاترین سطح رسیدند.
وقتی پرز در موناکو اول میشود، توی روستاهای دورافتاده مکزیک مردم جشن میگیرند. وقتی چاوز حریفش را ناکاوت میکرد، کل کشور فریاد میزد.
این دو، فقط ورزشکار نیستند. آنها پرچم مکزیک هستند. روی دو پا، یا پشت فرمان یک ماشین ۳۰۰ کیلومتری.
چند نکته جالب
- پرز اولین مکزیکیای بود که بعد از ۴۲ سال در فرمول یک پیروز شد
- چاوز در سال ۲۰۱۱ وارد تالار مشاهیر بوکس شد
- پرز در سال ۲۰۲۳، ۵ بار روی سکو رفت
- چاوز در طول زندگیاش با ۲۶ قهرمان جهان مبارزه کرد
- هر دو در فهرست مشهورترین مکزیکیهای زنده قرار دارند
مکزیک به این ها افتخار میکند
سرجیو پرز و خولیو سزار چاوز، دو نسل از یک کشور. یکی با سرعت، دیگری با مشت. اما هر دو با عشق به مکزیک.
وقتی پرز کلاه ایمنی را برمیدارد و پرچم مکزیک را بوسه میزند، میلیونها مکزیکی گریه میکنند. وقتی چاوز در مصاحبههایش از مردم کوچه و خیابان میگوید، همه به یاد میآورند که این مرد از کجا آمده.
مکزیک به اینها افتخار میکند. و این دو، تمام عمرشان را پای همین افتخار گذاشتهاند.
دیدگاهتان را بنویسید